Holland Sloterdijk (Amsterdam West)

Informatie over Holland Sloterdijk: Geschiedenis, infrastructuur en bevolking.

Holland Sloterdijk is een woonwijk in Amsterdam-West die sinds de jaren zeventig in ontwikkeling was als onderdeel van het stadsvernieuwingsplan van Schiphol. De wijken rondom Amsterdam-Sloterdijk zijn in verschillende fasen volgebouwd, met name aan de noordzijde tussen 1975 en 1983.

Geschiedenis

hier Het gebied werd voorheen gebruikt als agrarische grond en omgeving van Schiphol. Na de Tweede Wereldoorlog werden er plannen gemaakt om dit gebied te bebouwen, maar deze bleven lang in een staat van opschortende voorwaarden gesteld door de toenmalige minister van VROM (Vegerings- en Ruimtelijke Ordening). Het zou pas na 1960 zijn dat men aangekomen was bij de concrete realisatieplannen. Een belangrijke rol werd hierbij gespeeld door architect Gerrit Dijkhuizen die de nodige invloed had op het ontwerpproces van de woonwijken.

De grond was in eerste instantie eigendom van de N.V. “Sloterdijkgroep” waarvan Wim Bosman (de zogenaamde “ontvanger-generaal”) mede-oprichter en grootaandeelhouder was. Naar later bleek was er sprake van een zeer ongebruikelijke constructie waardoor het de opdracht gaf aan architectenbureau Zwarts & Jansma om in 1971 te beginnen met ontwerpen voor drie nieuwe wijken die elk ten minste één miljoen gulden (ongeveer €450.000) zouden gaan kosten.

In datzelfde jaar nam de gemeente Amsterdam het project over en liet een onderzoek naar de geschiktheid van de grond ter bepaling waarop eventueel 200 woningen gebouwd konden worden aangaan. Tot slot had men ook contact met diverse bouwers (vanaf €1250 per vierkante meter) waarna in juni 1972 de officiële aanbesteding van het project plaatsvond.

Het project ging vervolgens voortdurend vertraging op en bleef steken bij de planningsfase, maar dat duurde niet lang want intussen had men zich afgestemd met een aantal speculatiefbouwers die de grond in februari 1972 alsnog aan het winkelcentrum toekenden. Met behulp van dit geld was het financieren van het project goedkeuring gegeven door Bosman en ging men dan maar voortdurend bouwen met als meest noemenswaardige bouwer Hufkens.

Na de val in 1972 bleef Amsterdam Sloterdijk onverwacht doorgaan. Op 15 juli begonnen mensen aan hun eigen plannen om gebouwd te worden voor bijna 5000 woningen en winkels ter hoogte van de “Nieuwendamse” drie stappen verder dan waar men was gebleven, waarna ook alle andere stadsbestuursleden zich eenstemmig verklaarden dat ze graag in dienst wilden treden onder Bosman.

Tegen 1977 had Amsterdam Sloterdijk de reputatie op te hebben gebouwd door met meerdere projectleiders “alle bouwmateriaal af te halen” waardoor uiteindelijk nog maar enkele honderden woningen restten. De toenmalige burgemeester van Amsterdam was dan al bezig om er alles bij te zetten wat de gemeente had aanbieden, om op 1 januari een officieel einde aan het project te maken.

Infrastructuur

Doorheen alle ontwikkelingsfasen zijn er diverse vernieuwende en voorlopers wijzigingen aangebracht in de bestaande infrastructuur. In eerste instantie hadden ze bijvoorbeeld van 200 woningen alleen maar een asfalteringstafel gemaakt, waarna men vervolgens alle fietspaden (ongeveer €40 per meter) verhoogde tot welk niveau dat het moeilijk te voet bereikbaar was. In de loop der jaren werden meerdere stadsprojecten aangevoerd die een impact hadden op de bestaande bebouwing in Amsterdam Sloterdijk.

De volgende aanpassingen vanuit gemeentebestuur waren, voorlopig niet meer zo moeilijk om uit te voeren en wel om uiteindelijk tot twee keer zoveel woningen dan men eerst verwacht had, hetgeen bij de planningsfase al een grotere impact heeft. Naast die vernieuwing werd de infrastructuur van Amsterdam Sloterdijk in 1976 helemaal opnieuw uitgebouwd door middel van “verbeterde” verkeerswegen, die met nog wel extra verbindings wegen aanzienlijk minder druk werden dan voorheen. Tot slot ontwikkelde de gemeente in toenmalig Amsterdam Sloterdijk een ‘buurt- en winkelcentrum’ dat naast woonfunctie ook andere activiteiten bevatte.

Bewoningsgeschiedenis

Gedurende de jaren zeventiger hadden voornamelijk gezinnen met behoorlijk wat kinderen zich in deze buurt gevestigd. Met name door het feit dat er niet echt aan openbaar vervoer werd gedaan, was Amsterdam Sloterdijk echter een van ‘de slechtste woonbuurten’ die men heeft.

In de periode 1990-2006 liep Amsterdam Sloterdijk verder vol met woningen. De bestaande bebouwing kreeg dan ook opnieuw meer ruimte en werd voorzien van nieuwe appartementscomplexen waarbinnen bijvoorbeeld sportgebieden, openbare parken en gemeenschappelijke tuinen gepland werden.

Eén van de grootste onderscheidingen die Amsterdam Sloterdijk kreeg, was dat er tijdens een ‘schoonheidsonderzoeks’ rond 1995 bleek dat alle drie stadsbewoning waren afgestoten voor minder dan vijfentwintig gulden.